Mathesis

Seviye: [A]

Soru: Matematiksel nesneleri koleksiyon hâlinde nasıl ele alırız?

Ön: 1.02.01, 1.02.04

Yaklaşık 13 dk okuma

1.03.01 — Küme, Eleman ve Alt Küme

Dünya1 — Matematiksel Dil ve Temeller
Bölüm1.03 — Kümeler
Seviye[A] Ana Matematik Gövdesi
Ön koşullar1.02.01 — Önerme ve matematiksel ifade; 1.02.04 — Niceleyiciler
Temel soruMatematiksel nesneleri koleksiyonlar hâlinde düşünmek bize ne kazandırır?
Tamamlanma ölçütüKüme ifadelerini okuyabilmek, yazabilmek; eleman ile alt kümeyi ayırabilmek ve iki kümenin eşitliğini gerekçelendirebilmek.

Haritadaki yerimiz

Şimdiye kadar matematiksel ifadelerin nasıl kurulduğunu öğrendik.

Bir ifadenin önerme olup olmadığını ayırt ettik, değişkenlerle çalıştık ve

ve\forall \qquad\text{ve}\qquad \exists

niceleyicilerini kullanarak “her” ve “en az bir” türündeki ifadeleri matematiksel olarak kesinleştirdik.

Şimdi yeni bir ihtiyaç ortaya çıkıyor:

Matematiksel nesnelerin yalnızca tek tek kendileriyle değil, bir araya gelerek oluşturdukları topluluklarla da konuşmak istiyoruz.

Örneğin:

  • çift doğal sayılar,
  • bir denklemin bütün çözümleri,
  • bir üçgenin köşeleri,
  • İstanbul'daki ilçeler,
  • bir deneyin mümkün bütün sonuçları,
  • bir fonksiyonun kabul ettiği bütün girdiler

tek tek nesnelerden oluşur; fakat matematik çoğu zaman bu nesnelerin topluluğunu tek bir matematiksel nesne gibi ele almak ister.

Bu ihtiyaç bizi küme fikrine götürür.

Bu birim, ileride öğreneceğimiz

  • küme işlemlerinin,
  • Kartezyen çarpımın,
  • bağıntıların,
  • fonksiyonların,
  • sayı kümelerinin,
  • olasılığın,
  • topolojinin

dilsel temelini oluşturacaktır.


1. Başlangıç problemi: tek tek nesneler yetiyor mu?

Şöyle bir topluluk düşünelim:

1,2,3,4,5,6,7,8,9,101,2,3,4,5,6,7,8,9,10

Bunların içinden çift olanları seçelim:

2,4,6,8,102,4,6,8,10

Şimdi şu soruları sorabiliriz:

  • 66 seçtiğimiz topluluğun içinde mi?
  • 77 içinde mi?
  • Bütün 44'ün katları bu topluluğun içinde mi?
  • Başka bir kişi elemanları farklı sırada yazarsa aynı topluluktan mı söz etmiş olur?
  • Bir topluluğun içinde başka bir topluluğun bütünü bulunabilir mi?
  • Hiç elemanı olmayan bir topluluktan söz edebilir miyiz?

Bunları her defasında

“2, 4, 6, 8 ve 10 sayılarından oluşan topluluk...”

diye anlatmak mümkün.

Ama matematik ilerledikçe topluluklar yüzlerce, sonsuz hatta çok daha soyut nesne içerebilir.

Örneğin:

“Karesi 2 olan bütün reel sayılar.”

veya:

“Bir fonksiyonun değerini sıfır yapan bütün girdiler.”

Artık nesneleri tek tek sayamayabiliriz.

İhtiyaç

Nesnelerden oluşan bir topluluğu tek bir matematiksel nesne olarak nasıl ifade edeceğiz?

Bir nesnenin bu topluluğa ait olduğunu nasıl söyleyeceğiz?

Ve bir topluluğun bütün elemanlarının başka bir toplulukta bulunduğunu nasıl ifade edeceğiz?


2. Eski dil neden yetmiyor?

Gündelik dilde şöyle ifadeler kullanabiliriz:

“Çift sayılar grubu.”

“Pozitif sayılar topluluğu.”

“Bu sınıftaki öğrenciler.”

Bunlar çoğu zaman anlaşılır.

Fakat matematikte üç şey gereklidir:

  1. Hangi nesnelerden söz ettiğimiz açık olmalıdır.
  2. Bir nesnenin topluluğa ait olup olmadığı belirlenebilmelidir.
  3. Farklı topluluklar arasında kesin ilişkiler kurabilmeliyiz.

Örneğin:

“Büyük sayılar kümesi”

ifadesi yeterince kesin değildir.

100100 büyük müdür?

101010^{10} büyük müdür?

Neye göre?

Buna karşılık

100100'den büyük doğal sayılar”

ifadesi belirli bir kurala sahiptir.

Her doğal sayı için bu koşulu sağlayıp sağlamadığına karar verebiliriz.

Yeni ihtiyaç

Matematik yalnızca nesnelere isim vermek istemiyor.

Nesne topluluklarına da isim vermek ve bu topluluklar arasında mantıksal ilişkiler kurmak istiyor.

Küme dili bunun için vardır.


3. Küme fikri

Sezgisel olarak bir küme (set), belirli matematiksel nesneleri bir arada ele almamızı sağlayan bir koleksiyondur.

Bu koleksiyondaki nesnelere eleman (element) denir.

Örneğin:

A={2,4,6,8}A=\{2,4,6,8\}

yazalım.

Burada:

  • AA kümenin adıdır,
  • 2,4,6,82,4,6,8 ise AA kümesinin elemanlarıdır.

Bu resimdeki sınır fiziksel bir kutu değildir.

Şunu görünür hâle getirir:

Hangi nesneler AA'ya aittir?


4. Eleman olmak: \in

Bir nesnenin bir kümeye ait olduğunu göstermek için

\in

sembolü kullanılır.

\in sembolünü:

“elemanıdır”

veya

“aittir”

diye okuyabiliriz.

A={2,4,6,8}A=\{2,4,6,8\} ise:

2A2\in A

ifadesi

“2, AA kümesinin elemanıdır.”

demektir.

Benzer şekilde:

6A6\in A

doğrudur.

Fakat:

5A5\in A

yanlıştır.

Bir nesnenin kümeye ait olmadığını göstermek için:

\notin

kullanılır.

Dolayısıyla:

5A5\notin A

yazabiliriz.

Eleman

Bir xx nesnesi AA kümesine aitse

xAx\in A

yazılır.

xx, AA'ya ait değilse

xAx\notin A

yazılır.

Burada önemli bir dil ayrıntısı var:

xAx\in A

bir ilişkiyi ifade eder.

Sol tarafta bir nesne, sağ tarafta ise bir küme vardır.


5. Kümeleri nasıl gösteririz?

Bir kümenin elemanlarını belirtmenin farklı yolları vardır.

5.1. Elemanları listelemek

Küme küçükse elemanlarını doğrudan yazabiliriz:

A={1,2,3,4}A=\{1,2,3,4\}

veya:

B={a,e,ı,i,o,,u,}B=\{a,e,\imath,i,o,\ö,u,\ü\}

gibi.

Süslü parantezler, elemanların birlikte bir küme oluşturduğunu gösterir.

Kümelerde elemanların sırası önemli değildir.

Bu nedenle:

{1,2,3}={3,1,2}\{1,2,3\}=\{3,1,2\}

olur.

Ayrıca bir elemanı tekrar yazmak yeni bir eleman oluşturmaz:

{1,1,2,3}={1,2,3}.\{1,1,2,3\}=\{1,2,3\}.

Bir küme, bir liste değildir.

Bu nokta çok önemlidir.

Listede:

(1,2,3)(1,2,3)

ile

(3,2,1)(3,2,1)

genellikle farklı sıralı yapılar olabilir.

Ama kümelerde yalnızca:

“Hangi elemanlar var?”

sorusu önemlidir.


5.2. Bir özellikle tanımlamak

Her kümeyi elemanlarını tek tek yazarak gösteremeyiz.

Örneğin bütün çift doğal sayıları listelemeye çalışırsak:

{0,2,4,6,8,10,}\{0,2,4,6,8,10,\ldots\}

yazabiliriz.

Fakat üç nokta bir kuralı sezdirse de matematiğin asıl söylediği şey şudur:

Elemanlar, çift olan doğal sayılardır.

Bunu küme kurucu gösterim (set-builder notation) ile yazabiliriz:

A={xNx c¸ifttir}.A=\{x\in\mathbb N\mid x\text{ çifttir}\}.

Bu ifade şöyle okunur:

AA, doğal sayılar içindeki çift olan bütün xx'lerin kümesidir.”

Buradaki

\mid

işareti:

“öyle ki”

anlamında kullanılır.

Önceki mantık dersimizle bağlantı açıktır.

Aslında bir özellik belirliyoruz:

P(x):x c¸ifttir.P(x):\quad x\text{ çifttir}.

Sonra bu özelliği sağlayan nesneleri bir araya getiriyoruz.

Açık önerme fikri:

P(x)P(x)

ile küme fikri arasında güçlü bir bağlantı vardır.

Bir koşul verdiğimizde:

{xUP(x)}\{x\in U\mid P(x)\}

gösterimi, UU içindeki P(x)P(x) koşulunu sağlayan elemanları seçer.

Yani mantık bize koşulu, küme dili ise o koşulu sağlayan nesnelerin topluluğunu verir.

Aynı kümenin iki gösterimi
A={2,4,6,8}A=\{2,4,6,8\}

kümesini özellik kullanarak şöyle de yazabiliriz:

A={xNx c¸ift ve 2x8}.A=\{x\in\mathbb N\mid x\text{ çift ve }2\leq x\leq8\}.

İki gösterim farklıdır ama gösterdikleri matematiksel nesne aynıdır.


6. Küme ile gösterimi aynı şey sanmamak

Şimdi önemli bir ayrım yapalım.

A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

yazdığımızda sağdaki ifade AA kümesini temsil eder.

Ama kümenin kendisi, kâğıttaki karakter dizisi değildir.

Aynı kümeyi:

{1,2,3}\{1,2,3\}

veya:

{3,2,1}\{3,2,1\}

veya:

{xN1x3}\{x\in\mathbb N\mid1\leq x\leq3\}

şeklinde gösterebiliriz.

Bu durum sayı ile sayı sembolü arasındaki ayrımı hatırlatır.

3 sembolü üç sayısını gösteriyordu; sembol sayının kendisi değildi.

Burada da farklı yazımlar aynı kümeyi gösterebilir.


7. İki küme ne zaman eşittir?

Şimdi şu kümelere bakalım:

A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

ve

B={3,1,2}.B=\{3,1,2\}.

Sıraları farklı.

Ama ikisinde de tam olarak aynı elemanlar var.

Bu yüzden:

A=B.A=B.

Peki bunu genel olarak nasıl söyleyeceğiz?

İki kümenin eşitliği için:

  • birinin büyüklüğü,
  • elemanların yazılış sırası,
  • kümenin adı,
  • elemanların hangi yöntemle tanımlandığı

önemli değildir.

Tek soru şudur:

Tam olarak aynı elemanlara mı sahipler?

Küme eşitliği

İki küme, tam olarak aynı elemanlara sahipse eşittir.

Biçimsel olarak:

A=Bx  (xAxB).A=B \quad\Longleftrightarrow\quad \forall x\;(x\in A\leftrightarrow x\in B).

Yani:

Her xx için, xx ancak ve ancak AA'nın elemanıysa BB'nin de elemanıdır.

Burada önceki mantık bilgilerimiz doğrudan kullanılıyor:

  • \forall : her,
  • \leftrightarrow : ancak ve ancak.

Küme eşitliği aslında niceleyicilerle yazılmış bir mantıksal iddiadır.


8. Şimdi daha güçlü bir soru: bütün elemanlar başka bir kümede mi?

Şu iki kümeyi düşünelim:

A={1,2,3,4,5}A=\{1,2,3,4,5\}

ve

B={2,4}.B=\{2,4\}.

BB'nin her elemanına tek tek bakalım:

2A2\in A

ve:

4A.4\in A.

Dolayısıyla BB'de bulunan hiçbir eleman AA'nın dışında kalmıyor.

Bu durumda:

BB, AA'nın alt kümesidir.

Bunu:

BAB\subseteq A

şeklinde yazarız.

Alt küme

BB'nin her elemanı aynı zamanda AA'nın elemanıysa BB, AA'nın alt kümesidir.

BAB\subseteq A

demek:

x  (xBxA)\forall x\;(x\in B\Rightarrow x\in A)

demektir.

Bu tanım çok önemlidir.

Alt küme sembolünün altında aslında daha önce öğrendiğimiz

\forall

ve

\Rightarrow

mantığı vardır.

Alt kümenin mantıksal anlamı
BAB\subseteq A

ifadesinin gerçek içeriği şudur:

BB'den herhangi bir eleman seç. Seçtiğin şey ne olursa olsun, AA'da da bulunacaktır.”


9. Eleman olmak ile alt küme olmak aynı şey değildir

Bu birimin en önemli ayrımlarından birine geldik.

İki sembolümüz var:

ve\in \qquad\text{ve}\qquad \subseteq

Bunlar aynı şeyi söylemez.

Eleman ilişkisi

xAx\in A

demek:

xx, AA kümesinin içindeki nesnelerden biridir.

Alt küme ilişkisi

BAB\subseteq A

demek:

BB kümesinin her elemanı AA'nın da elemanıdır.

Yani:

  • \in bir nesne ile küme arasındaki ilişkiyi,
  • \subseteq ise iki küme arasındaki ilişkiyi

ifade eder.

Eleman mı, alt küme mi?
A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

olsun.

O zaman:

1A1\in A

doğrudur.

Ayrıca:

{1}A\{1\}\subseteq A

da doğrudur.

Fakat bu iki cümlenin anlamı farklıdır.

İlkinde:

11, AA'nın bir elemanıdır.

İkincisinde:

Yalnızca 11 elemanını içeren {1}\{1\} kümesinin bütün elemanları AA'dadır.

En önemli sembol ayrımı

Genel olarak:

1A1\in A

olmasından

{1}A\{1\}\in A

sonucu çıkmaz.

Örneğin:

A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

için:

1A1\in A

ama:

{1}A.\{1\}\notin A.

Buna karşılık:

{1}A.\{1\}\subseteq A.

Bir eleman ile o elemanı içeren tek elemanlı küme aynı matematiksel nesne değildir.


10. Bir kümenin elemanı başka bir küme olabilir mi?

Evet.

Kümelerin elemanlarının sayı olması gerekmez.

Örneğin:

C={1,{2,3}}C=\{1,\{2,3\}\}

kümesini düşünelim.

CC'nin kaç elemanı vardır?

İki.

Bunlar:

  1. 11
  2. {2,3}\{2,3\} kümesi

Dolayısıyla:

1C1\in C

ve:

{2,3}C.\{2,3\}\in C.

Fakat:

2C.2\notin C.

Neden?

Çünkü 22, {2,3}\{2,3\} kümesinin elemanıdır; fakat {2,3}\{2,3\} kümesinin kendisi CC'nin bir elemanıdır.

Yani:

2{2,3}2\in\{2,3\}

ve:

{2,3}C\{2,3\}\in C

olması,

2C2\in C

anlamına gelmez.

Küme teorisinde “içinde” kelimesini dikkatli kullanmak gerekir.

Geometrik resimde bir noktanın başka bir kutunun içinde çizilmesi sezgi sağlar; matematiksel olarak ise hangi üyelik ilişkisinin geçerli olduğunu semboller belirler.


11. Her küme kendisinin alt kümesidir

Bir AA kümesi düşünelim.

Alt küme tanımımız:

AAA\subseteq A

olması için:

x  (xAxA)\forall x\;(x\in A\Rightarrow x\in A)

doğru olmalıdır.

Ama bu zaten zorunlu olarak doğrudur.

Bir nesne AA'nın elemanıysa elbette AA'nın elemanıdır.

Dolayısıyla:

AA.A\subseteq A.
Tanımdan çıkan ilk sonuç

Alt küme tanımı:

BAx  (xBxA).B\subseteq A \quad\Longleftrightarrow\quad \forall x\;(x\in B\Rightarrow x\in A).

B=AB=A seçersek:

AAx  (xAxA).A\subseteq A \quad\Longleftrightarrow\quad \forall x\;(x\in A\Rightarrow x\in A).

Son ifade her xx için doğrudur.

Bu yüzden her küme kendisinin alt kümesidir.

Bu ilk bakışta garip gelebilir.

Gündelik dilde “alt” kelimesi sanki daha küçük bir şeyi düşündürür.

Fakat matematiksel tanım:

“Her elemanı diğer kümede bulunuyor mu?”

diye sorar.

Bir kümenin bütün elemanları doğal olarak yine kendisindedir.


12. Öz alt küme

Bazen yalnızca alt küme olmak yetmez.

Bir kümenin başka bir kümenin alt kümesi olduğunu fakat ona eşit olmadığını özellikle söylemek isteriz.

Örneğin:

B={1,2}B=\{1,2\}

ve:

A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

olsun.

Burada:

BAB\subseteq A

ve ayrıca:

BA.B\neq A.

Bu durumda BB, AA'nın öz alt kümesidir (proper subset).

Öz alt küme
BAB\subsetneq A

demek:

BAB\subseteq A

ve:

BAB\neq A

demektir.

Başka bir deyişle BB'nin bütün elemanları AA'dadır fakat AA'da BB'de bulunmayan en az bir eleman vardır.

Dolayısıyla:

{1,2}{1,2,3}.\{1,2\}\subsetneq\{1,2,3\}.

Fakat:

{1,2,3}⊊̸{1,2,3}.\{1,2,3\}\not\subsetneq\{1,2,3\}.

Çünkü kümeler eşittir.

Bazı kitaplar \subset sembolünü “alt küme”, bazıları ise “öz alt küme” anlamında kullanır.

Bu belirsizliği önlemek için bu derste:

\subseteq

alt küme,

\subsetneq

ise öz alt küme

anlamında kullanılacaktır.


13. Boş küme

Şimdi ilginç bir soruya gelelim:

Hiç elemanı olmayan bir küme olabilir mi?

Örneğin:

“Hem çift hem tek olan doğal sayılar.”

Böyle bir doğal sayı yoktur.

Fakat bu koşulu sağlayan elemanların kümesinden yine de söz edebiliriz.

Bu kümenin eleman sayısı sıfırdır.

Buna boş küme (empty set) denir.

Boş küme

Hiç elemanı bulunmayan kümeye boş küme denir.

\varnothing

sembolüyle gösterilir.

Aynı küme:

{}\{\}

şeklinde de gösterilebilir.

Örneğin:

A={xNx<0}A=\{x\in\mathbb N\mid x<0\}

ise, doğal sayıları negatif olmayan sayılar olarak aldığımız bağlamda:

A=.A=\varnothing.

Boş küme “hiçlik” değildir.

Hiç elemanı olmayan bir kümedir.

Bu ayrım önemlidir.


14. \varnothing ile {}\{\varnothing\} aynı değildir

Şimdi özellikle dikkat isteyen bir örnek:

\varnothing

kümesinin kaç elemanı vardır?

Sıfır.

Ama:

{}\{\varnothing\}

kümesinin kaç elemanı vardır?

Bir.

Çünkü bu kümenin tek elemanı boş kümenin kendisidir.

Dolayısıyla:

{}.\varnothing\neq\{\varnothing\}.
Boş küme ile boş kümeyi içeren küme
A=A=\varnothing

için hiçbir xx,

xAx\in A

koşulunu sağlamaz.

Ama:

B={}B=\{\varnothing\}

için:

B.\varnothing\in B.

Dolayısıyla BB bir elemanlıdır.

Bu örnek, “eleman” ile “küme” ayrımının neden bu kadar önemli olduğunu gösterir.


15. Boş küme neden her kümenin alt kümesidir?

İlk bakışta şu sonuç şaşırtıcıdır:

A\varnothing\subseteq A

her AA kümesi için doğrudur.

Bunu ezberlemeyelim.

Alt küme tanımından çıkaralım.

A\varnothing\subseteq A demek:

x  (xxA)\forall x\;(x\in\varnothing\Rightarrow x\in A)

demektir.

Fakat:

xx\in\varnothing

olabilecek hiçbir xx yoktur.

Dolayısıyla:

“Boş kümeden bir eleman seçip AA'nın dışında bul.”

görevini gerçekleştiremeyiz.

Alt küme olmayı bozacak hiçbir karşı örnek yoktur.

Boş küme her kümenin alt kümesidir

Herhangi bir AA kümesi alalım.

A\varnothing\subseteq A olmadığını düşünürsek, alt küme tanımına göre boş kümede bulunup AA'da bulunmayan en az bir xx olması gerekirdi:

xvexA.x\in\varnothing \qquad\text{ve}\qquad x\notin A.

Fakat boş kümenin hiçbir elemanı yoktur.

Böyle bir xx bulunamaz.

O hâlde:

A\boxed{\varnothing\subseteq A}

her AA kümesi için doğrudur.

Burada 1.02.03'te öğrendiğimiz koşullu önermenin önemli bir davranışı yeniden karşımıza çıktı.

xxAx\in\varnothing\Rightarrow x\in A

ifadesinin öncülü hiçbir xx için gerçekleşmez.

Bu tür doğruluklara ileride boş doğruluk (vacuous truth) adıyla yeniden rastlayacağız.


16. Küme eşitliğini alt kümelerle anlamak

İki kümenin eşitliğini:

A=BA=B

şeklinde tanımlamıştık.

Bunu alt küme diliyle çok güçlü bir biçimde yeniden yazabiliriz:

A=BAB ve BA\boxed{ A=B \quad\Longleftrightarrow\quad A\subseteq B \text{ ve } B\subseteq A }

Neden?

Eğer:

ABA\subseteq B

ise AA'daki hiçbir eleman BB'nin dışında değildir.

Eğer aynı zamanda:

BAB\subseteq A

ise BB'deki hiçbir eleman da AA'nın dışında değildir.

O hâlde ikisinde de tam olarak aynı elemanlar vardır.

Çift içerme ile küme eşitliği

Varsayalım:

ABA\subseteq B

ve:

BA.B\subseteq A.

İlk ilişkiden:

xAxB.x\in A\Rightarrow x\in B.

İkinci ilişkiden:

xBxA.x\in B\Rightarrow x\in A.

İkisini birleştirirsek:

xAxB.x\in A\leftrightarrow x\in B.

Bu her xx için geçerli olduğundan:

A=B.A=B.

Bu yöntem ileride küme eşitliklerini ispatlarken temel araçlarımızdan biri olacaktır.

Bir kümenin diğerine eşit olduğunu göstermek için çoğu zaman:

  1. ABA\subseteq B,
  2. BAB\subseteq A

ayrı ayrı ispatlanır.


17. Bir örneği tamamen inceleyelim

Şu kümeleri düşünelim:

A={1,2,3}A=\{1,2,3\} B={1,2}B=\{1,2\} C={3,2,1}C=\{3,2,1\} D={{1},2,3}.D=\{\{1\},2,3\}.

Şimdi ifadeleri tek tek değerlendirelim.

1A1\in A

Doğru.

Çünkü 11, AA'nın doğrudan elemanıdır.

{1}A\{1\}\subseteq A

Doğru.

{1}\{1\} kümesinin tek elemanı 11'dir ve:

1A.1\in A.

{1}A\{1\}\in A

Yanlış.

AA'nın elemanları:

1,2,31,\quad2,\quad3

olup {1}\{1\} bunlardan biri değildir.

BAB\subseteq A

Doğru.

Çünkü:

1A1\in A

ve:

2A.2\in A.

BAB\subsetneq A

Doğru.

Çünkü BAB\subseteq A fakat:

3Ave3B.3\in A \qquad\text{ve}\qquad 3\notin B.

Dolayısıyla:

BA.B\neq A.

A=CA=C

Doğru.

Elemanların yazılış sırası önemli değildir.

{1}D\{1\}\in D

Doğru.

Bu kez {1}\{1\} gerçekten DD'nin elemanlarından biri olarak yazılmıştır.

Bu son örnek bize şunu gösterir:

Bir ifadenin doğru olup olmadığını sembolün şekline bakarak tahmin etmeyiz.

Her zaman şu soruyu sorarız:

Soldaki nesne nedir?

Sağdaki nesne nedir?

Aralarındaki ilişki \in mi, yoksa \subseteq mı?


18. Karşı örneklerle sınırları görelim

Eleman olmak geçişli değildir

Şöyle düşünmek yanlış olur:

xAveABx\in A \qquad\text{ve}\qquad A\in B

ise mutlaka:

xB.x\in B.

Bu doğru değildir.

Örneğin:

A={1,2}A=\{1,2\}

ve:

B={A,5}B=\{A,5\}

olsun.

O zaman:

1A1\in A

ve:

AB.A\in B.

Fakat BB'nin elemanları AA kümesinin kendisi ile 55 olduğundan:

1B.1\notin B.

Üyelik ilişkisi genel olarak geçişli değildir.

Aynı sayıda eleman eşit küme demek değildir
A={1,2,3}A=\{1,2,3\}

ve:

B={4,5,6}B=\{4,5,6\}

kümelerinin ikisinde de üç eleman vardır.

Ama:

AB.A\neq B.

Çünkü küme eşitliği eleman sayısına değil, elemanların kendilerine bağlıdır.


19. Küme kavramının tarihsel gelişimi

İnsanların nesneleri sınıflandırması ve topluluklar hâlinde düşünmesi çok eskidir; ancak kümenin bağımsız bir matematiksel nesne olarak sistematik biçimde incelenmesi esas olarak 19. yüzyılın sonlarında ortaya çıktı.

Bu gelişimde özellikle Georg Cantor önemli bir kırılma noktasıdır.

Cantor, sonsuz sayı topluluklarını incelerken yalnızca tek tek sayılarla değil, sayıların oluşturduğu kümelerle çalışmanın gerektiğini gördü. Özellikle farklı sonsuz kümelerin büyüklüklerini karşılaştırma problemi, küme kavramını matematiğin merkezine taşıdı.

Aynı dönemde Richard Dedekind gibi matematikçiler de sayı sistemlerinin ve sonsuzluğun yapısını kümeler ve eşlemeler üzerinden ele aldılar.

Ancak ilk dönemlerde “herhangi bir özellikle tarif edilen nesnelerin topluluğu bir kümedir” düşüncesinin sınırsız kullanılması bazı mantıksal paradokslara yol açtı.

  1. yüzyılın başlarında küme teorisi bu nedenle aksiyomatik olarak daha dikkatli biçimde kurulmaya başladı.

Dolayısıyla modern küme teorisinin tek bir anda veya tek bir kişi tarafından “icat edildiğini” söylemek doğru değildir. Cantor merkezi bir figürdür; fakat bugünkü teori farklı matematikçilerin çalışmalarıyla gelişmiştir.

Bu derste kullandığımız:

“Küme, belirli nesnelerin bir koleksiyonudur.”

ifadesi sezgisel bir başlangıç tanımıdır.

İleri matematikte küme teorisi çok daha dikkatli aksiyomlarla kurulacaktır.


20. Neden bu kadar temel bir fikir?

İlk bakışta küme kavramı yalnızca nesneleri gruplandırmak gibi görünebilir.

Fakat matematiğin çok büyük bölümü kümeler üzerinden ifade edilir.

Sayılar

Doğal sayılar kümesi:

N\mathbb N

tam sayılar kümesi:

Z\mathbb Z

rasyonel sayılar:

Q\mathbb Q

reel sayılar:

R\mathbb R

olarak ele alınır.

Örneğin ileride:

NZ\mathbb N\subseteq\mathbb Z

gibi ilişkiler yazacağız.

Bu yalnızca:

“Doğal sayılar tam sayıların içindedir.”

demek değildir.

Kesin olarak:

x  (xNxZ)\forall x\;(x\in\mathbb N\Rightarrow x\in\mathbb Z)

demektir.


Denklemler

Bir denklemin tek bir cevabı yerine çözüm kümesinden söz ederiz.

Örneğin:

x2=1x^2=1

denkleminin reel sayılardaki çözüm kümesi:

{1,1}\{-1,1\}

olacaktır.

Böylece “bir problemi çözmek”, çoğu zaman belirli bir koşulu sağlayan elemanların kümesini bulmak hâline gelir.


Fonksiyonlar

Bir fonksiyon:

hangi girdilere uygulanabileceği

ve

çıktılarının hangi kümede düşünüldüğü

belirtilmeden tam olarak tanımlanmış sayılmaz.

İleride:

f:ABf:A\to B

yazacağız.

Buradaki AA ve BB birer kümedir.


Olasılık

Bir zar attığımızda mümkün sonuçları:

Ω={1,2,3,4,5,6}\Omega=\{1,2,3,4,5,6\}

kümesiyle gösterebiliriz.

“Çift sayı gelmesi” olayı ise:

E={2,4,6}E=\{2,4,6\}

alt kümesidir.

Yani ileride bir olasılık olayı, mümkün sonuçlar kümesinin bir alt kümesi olacaktır.


Veri ve bilgisayar sistemleri

Bir veri tabanında:

  • bütün kullanıcı kayıtları bir koleksiyon,
  • belirli koşulu sağlayan kayıtlar onun alt koleksiyonu

olarak düşünülebilir.

Örneğin bütün kullanıcıların kümesi UU, aktif kullanıcıların kümesi AA ise:

AUA\subseteq U

ifadesi:

Her aktif kullanıcı aynı zamanda bir kullanıcıdır.

anlamına gelir.

Burada alt küme düşüncesi doğrudan bir filtreleme mantığına dönüşür.

Kümenin yaptığı gerçek iş

Küme kavramının asıl gücü nesneleri kutulara koymak değildir.

Şunu yapabilmemizi sağlar:

  1. Bir matematiksel evren belirlemek.
  2. Bir koşulu sağlayan nesneleri seçmek.
  3. Seçilen nesnelerin tümünü tek bir nesne gibi ele almak.
  4. Bu toplulukları karşılaştırmak.
  5. Topluluklar üzerinde yeni işlemler ve yapılar kurmak.

Bir sonraki birimde tam olarak beşinci adıma geçeceğiz.


21. Sık yapılan hatalar

1. $\in$ ile $\subseteq$ karıştırılmaz
2{1,2,3}2\in\{1,2,3\}

ama:

{2}{1,2,3}.\{2\}\subseteq\{1,2,3\}.

Bunlar farklı türde ilişkilerdir.

2. Süslü parantez yeni bir nesne oluşturur
22

ile:

{2}\{2\}

aynı şey değildir.

İlki bir sayıdır.

İkincisi, tek elemanı 22 olan bir kümedir.

3. Elemanların sırası önemli değildir
{1,2,3}={3,2,1}.\{1,2,3\} = \{3,2,1\}.
4. Tekrarlar yeni eleman oluşturmaz
{1,1,1,2}={1,2}.\{1,1,1,2\} = \{1,2\}.
5. Boş küme ile boş kümeyi içeren küme farklıdır
{}.\varnothing \neq \{\varnothing\}.

Birincisinin sıfır, ikincisinin bir elemanı vardır.

6. Alt küme mutlaka daha küçük olmak zorunda değildir

Her küme kendisinin alt kümesidir:

AA.A\subseteq A.

“Mutlaka daha küçük” olmak istiyorsak öz alt küme kavramını kullanırız:

BA.B\subsetneq A.

22. Bütün kavramı tek resimde görelim

Bu durumda:

1A1\in A 2A2\in A 3A3\in A

ve:

BA.B\subseteq A.

Eğer:

B={2,3}B=\{2,3\}

ise ayrıca:

2B2\in B

ve:

3B.3\in B.

Fakat yalnız bu resme bakarak:

BAB\in A

diyemeyiz.

Çünkü:

BAB\subseteq A

ile:

BAB\in A

aynı iddia değildir.

Bu ayrım ilerleyen matematikte sürekli önem taşıyacaktır.


23. Matematik haritasındaki bağlantı

Şimdiye kadarki yolumuz:

O¨nermeDeg˘is¸kenNiceleyicilerKu¨me\text{Önerme} \rightarrow \text{Değişken} \rightarrow \text{Niceleyiciler} \rightarrow \boxed{\text{Küme}}

şeklindeydi.

Küme fikriyle birlikte artık:

  • nesneleri topluluk hâlinde ele alabiliyoruz,
  • üyelik ilişkisini ifade edebiliyoruz,
  • bir topluluğun başka bir topluluğun içinde bulunmasını tanımlayabiliyoruz,
  • küme eşitliğini kesin biçimde ifade edebiliyoruz.

Fakat hemen yeni bir soru doğuyor:

İki kümem varsa bunlardan yeni kümeler oluşturabilir miyim?

Örneğin:

  • iki kümedeki bütün elemanları bir araya getirmek,
  • yalnız ortak elemanları seçmek,
  • birinde olup diğerinde olmayanları bulmak

mümkün mü?

Bu bizi bir sonraki birime götürecek:

1.03.02 — Ku¨me is¸lemleri\boxed{\text{1.03.02 — Küme işlemleri}}

Daha ileride ise:

Ku¨melerKartezyen c¸arpımBag˘ıntılarFonksiyonlar\text{Kümeler} \rightarrow \text{Kartezyen çarpım} \rightarrow \text{Bağıntılar} \rightarrow \text{Fonksiyonlar}

zinciri kurulacaktır.

Yani bugün öğrendiğimiz küme dili, fonksiyon kavramının bile altyapısında bulunacaktır.


24. Kısa sentez

Neden vardı?

Matematiksel nesneleri tek tek değil, belirli özelliklere göre topluluklar hâlinde ele alabilmek için.

Ne öğrendik?

Bir kümenin elemanlardan oluştuğunu ve:

xAx\in A

ifadesinin elemanlığı,

BAB\subseteq A

ifadesinin ise alt küme ilişkisini anlattığını öğrendik.

İki küme tam olarak aynı elemanlara sahipse:

A=B.A=B.

Hiç elemanı olmayan özel küme:

\varnothing

boş kümedir.

Her küme kendisinin alt kümesidir ve boş küme her kümenin alt kümesidir.

Öz alt küme ise:

BAB\subsetneq A

ile gösterilir.

Neyi artık yapabiliyoruz?

Bir topluluğu matematiksel olarak tanımlayabilir, bir nesnenin ona ait olup olmadığını belirleyebilir, iki küme arasındaki içerme ilişkisini inceleyebilir ve küme eşitliğini gerekçelendirebiliriz.

Sırada ne var?

Kümeleri artık matematiksel nesneler olarak kurduk.

Sonraki adım bu nesneler üzerinde birleşim, kesişim, fark ve tümleyen gibi işlemler yapmaktır.


25. Öğrenme kontrolü

Kavrama

  1. Kendi sözlerinle küme, eleman ve alt küme kavramlarının birbirinden farkını açıkla.

  2. Neden

33

ile

{3}\{3\}

aynı matematiksel nesne değildir?

  1. Kümelerde elemanların sırasının neden önemsiz olduğunu açıkla.

Teknik

Aşağıdaki kümeler verilsin:

A={1,2,3,4},A=\{1,2,3,4\},B={2,4},B=\{2,4\},C={4,3,2,1},C=\{4,3,2,1\},D={{1},2,4}.D=\{\{1\},2,4\}.

Aşağıdaki ifadelerin doğru mu yanlış mı olduğunu belirle:

  1. 2A2\in A
  2. 5A5\in A
  3. BAB\subseteq A
  4. BAB\subsetneq A
  5. A=CA=C
  6. {1}A\{1\}\subseteq A
  7. {1}A\{1\}\in A
  8. {1}D\{1\}\in D
  9. 1D1\in D
  10. B\varnothing\subseteq B

Gerekçelendirme

  1. Her AA kümesi için neden
AAA\subseteq A

olduğunu alt küme tanımını kullanarak açıkla.

  1. Her AA kümesi için neden
A\varnothing\subseteq A

olduğunu gerekçelendir.

  1. Şu iddiayı açıkla:
A=BAB ve BA.A=B \quad\Longleftrightarrow\quad A\subseteq B \text{ ve } B\subseteq A.

Transfer

Bir şirkette:

  • bütün çalışanların kümesi CC,
  • yazılım ekibindeki çalışanların kümesi YY,
  • proje yöneticilerinin kümesi PP

olsun.

Şirketin bütün yazılım çalışanları şirket çalışanıysa bunu küme sembolleriyle ifade et.

Ardından şu durumun mümkün olup olmadığını düşün:

Bir kişi hem YY'nin elemanı olsun hem de PP'nin elemanı olsun.

Henüz kesişim işlemini öğrenmedik. Yalnızca bugün öğrendiğimiz elemanlık ve alt küme diliyle durumu ifade etmeye çalış.